Yarınlarımızı kaybetmeyeceğiz

Bugün, Srebrenitsa Katliamı’nın 19. yılı. Aklıma gelmişken yazayım.

Bosna-Hersek savaşı çocukluğumun unutamadığım anılarından bir tanesi benim için. Aradan yaklaşık 20 sene geçmiş olmasına rağmen Bosna’ya gidince o günleri yaşamaya, televizyondan aklımda kalan görüntülerle o esnada gördüklerimi birleştirmeye çalışırım elimde olmadan. Patlama sesleri duyar, bir Bosnalılar gibi ölümden kaçmaya çalıştığımı düşünürüm bazen. Bu coğrafyada muhabbet nereden başlarsa başlasın bir şekilde dönüp dolaşıp savaşa gelir sonunda.

Mostar’da tanıştığım Ermin’in söyledikleri böyle günlerde daha çok geliyor aklıma.

“Biz savaşa çok hazırlıksız yakalandık, silahımız, cephanemiz yoktu. Komşularımızın bize saldırabileceğini düşünmedik ama beklemediğimiz her şeyi yaşadık savaş zamanı. Şimdi bizi Sırplarla, Hırvatlarla yeniden bir arada görünce savaşın bittiğini, tekrar barış içinde yaşadığımızı düşünüyorsunuz. Burada savaş bitmedi. Bugün olmasa bile yıllar sonra yine aynı şekilde bir savaş çıkacak, bunu biliyoruz. Ama bu sefer hazırlıklıyız. Şu anda beraber vakit geçirdiğimiz Sırp arkadaşlarımızın o gün olduğu gibi savaş zamanında bizi öldürmek isteyeceklerinin farkındayız. Sırplar savaş zamanında Yugoslavya ordusunun silahlarını kullanıyordu fakat bizde silah yoktu. Şimdi böyle bir eksiğimiz de yok. Bu coğrafyanın her an yeniden gerileceğinin bilincindeyiz. Yeniden bir savaş çıkarsa ne yaparız diye korkmuyoruz artık. Dünümüzü kaybettik ama yarınlarımızın kaybetmeyeceğiz”

Şu da ilginizi çeker belki:

Çocukları da büyük kurşunlarla öldürdüler

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*